U udžbeniku geografije iz vremena kralja Nikole piše da su Crnogorci po narodnosti Srbi i da su istovremeno deo „crnogorskog političkog naroda“ (današnjim rečnikom punim tuđica rečeno – nacije) u koji spadaju svi stanovnici Crne Gore ne samo Srbi.

Predsednik Vlade Srbije voli da se u javnosti Srbije razmeće hrabrošću koju nažalost, kada je u pitanju odbrana Kosova i Metohije, apsolutno ne vidimo. Jak na rečima, kukavica na delu

Univerzalni koreni romejskog hrišćanstva, odn. pravoslavlja, poslužili su srpskom narodu da uspostavi duhovnu vezu sa jelinističkom kulturom, preko nje sa antičkom Jeladom, a na drugoj strani sa judaizmom koji je nosio brojne pečate drevnih civilizacija Bliskog istoka.

Iako još nisu izbrojani svi glasovi sa opštih izbora u BiH, rezultati u Republici Srpskoj su uglavnom izvesni, mada ne i sasvim očekivani, ako je suditi po onome što su ključni akteri priželjkivali uoči izbora.

Sad čekamo da nas od EU spase EAU; da se sa jedne presahle sise prebacimo na drugu, neisisanu. Postali smo lenji, strašljivi, proračunati, kukavni. Postali smo svet; onda je nekako i pravedno da propadnemo sa njim, zar ne? Kome, pak, nije do propasti, možda bi, za početak, mogao da počne da misli i da sumnja.

Podseća se da je 2008. godine ovaj sud oslobodilo srebreničkog komandanta Nasera Orića, kao i da nijedan od lidera bosanskih muslimana nije seo na osuđeničku klupu, kao ni hrvatske vođe 90-ih, među kojima i Franjo Tuđman.

Međutim, od bilo čega što ima veze sa činjenicama trenutno je udaljena i skoro jedina tačka DNS-ovog predizbornog programa – njihova želja da dobiju tačno 107 500 glasova, pa joj to nije prepreka da pronalazi svoju publiku. Ukoliko se ova uvrnuta računica ipak pokaže tačnom, biće definitivno jasno da su se kategorije sadizma i mazohizma izmjestile iz međustranačkih relacija u RS. I da političke „dobrovoljne davaoce krvi“, čiji se broj mjeri u stotinama hiljada, treba tražiti isključivo van partija, među običnim smrtnicima. 

Bilo je i pre a ima i drugde neprava, amoralnosti i zle politike. Sami smo oduzimali ljudska prava građanima da bih ih kasnije rehabilitovali (Apis, Slobodan Jovanović, Borislav Pekić itd). I drugi su to činili a rade i danas (razni politički, rasni, verski logori, zatvori, gulazi, kampovi, rezervati, Gvantanamo...).

U kvalifikovanju generala Nedića kao izdajnika važno mesto zauzima i referat koji je on podneo novembra 1940. godine a nakon čega je smenjen sa dužnosti ministra vojske i mornarice i penzionisan.